Oddział II został oddany do użytku w 1908 r. jako pomocniczy oddział przyjęciowy. Miał za zadanie odciążyć przepełniony Oddział Przyjęciowy I. Podczas otwarcia oddziałów II, XII, X i XX ówczesny dyrektor Scholz chwalił się, że są bardzo funkcjonalne a zarazem tanie, bez zbędnych gzymsów, glazury i wieżyczek.

Po I wojnie światowej oddział został oddany do dyspozycji urzędnikom Starostwa Krajowego, przeniesionego z Poznania. Po 1928 r. kiedy urząd wyprowadził się do Piły, oddział zwany odtąd zwyczajowo Landhaus został przywrócony pacjentom.

Podczas II wojny światowej przebywali tu pacjenci cenni dla dyrekcji szpitala, stąd jego nazwa zwyczajowa Prominentenhaus. Pielęgniarką oddziałową była diakonisa, panna Margarete Stenzel. W tej bezpiecznej Arce Noego mieszkały takie „skarby”, jak kompozytor Herbert von Hannenheim, prawnik Günther Schubarth, prawnik i aktywista chrześcijański Alexander von Kameke, dentysta dr Richard Rosenberg i ulubieniec panny Stenzel były żołnierz Kriegsmarine Fritz Niemand. Wszyscy oni szczęśliwie przeżyli wojnę oprócz Aleksandra von Kameke, który za bardzo męczył starszego felczera Weidemanna swoimi chrześcijańskimi tyradami przeciwko eutanazji i dostał śmiertelny zastrzyk, zwany tu „szprycą wniebowstąpienia” (Himmelfarthspritze).

Obecnie mieści się tu oddział psychiatrii ogólnej.